Onverdoofd slachten & dierenwelzijn

N-VA lijkt de strijd voor het dierenwelzijn op te geven om de Joodse geloofsgemeenschap te sussen. We kunnen ons afvragen of het volgens sommigen wel om de dieren te doen is. Terwijl landbouwers zich dag in dag uit inzetten voor het welzijn van hun dieren, stort Weyts de sector in onzekerheid en zadelt het de dieren onrechtstreeks op met langere transporten.

Een jaar geleden verdedigde Weyts het dierenwelzijn met hand en tand. Hij omschreef de aanklachten bij het grondwettelijk hof als ‘juridische kruistochten’. Volgens Weyts misten de geloofsgemeenschappen de kans om te streven naar minder dierenleed. Vandaag lijkt de voorzitter de strijd voor het dierenwelzijn op te geven. Op de Europese conferentie van rabbijnen sprak hij een sussende taal dat ons land mogelijk gedwongen wordt om het verbod op onverdoofd slachten aan te passen. N-VA lijkt hun staart in te trekken voor één welbepaalde geloofsgemeenschap.

Dat het decreet zou aangevochten worden, kon iedereen van mijlenver zien aankomen. De overlegcultuur van Weyts was niet bepaald bevorderlijk. Tweemaal op rij kondigde hij een verbod aan zonder enig overleg. Aanvankelijk lag volgens de minister de focus op de organisatie van het Islamitisch Offerfeest. Later trof hij onrechtstreeks ook de Joodse gemeenschap met de aankondiging van een totaalverbod op onverdoofd slachten. De Joodse gemeenschap sprak in het Vlaams Parlement hun frustraties uit: “Men heeft reeds enkele keren aangestuurd op een onderhoud met het kabinet van de minister. Daar werd tot op heden niet op ingegaan.”

Ook Michael Freilich moet zich in allerlei bochten wringen. Volgens hem heeft de Joodse gemeenschap niet het nodige gedaan om uit te leggen hoezeer zij het slachtoffer zouden worden van het verbod op onverdoofd slachten . Nochtans verkondigde de Joodse gemeenschap duidelijk hun standpunt tijdens een hoorzitting in het Vlaams Parlement en in het rapport van de bemiddelaar. Freilich schiet zichzelf en zijn eigen minister in de voet. Als er één partij is die niet bereid was tot overleg, dan was het N-VA. Het was net dankzij de andere partijen dat de Joodse gemeenschap de kans kreeg om gehoord te worden.

Je kan jezelf afvragen waarom Freilich in godsnaam op de lijst van N-VA staat? Het lijkt erop dat er een andere politieke agenda is die zodanig overlapt met de Joodse gemeenschap, dat het zelfs belangrijker is dan het standpunt omtrent onverdoofd slachten. Het is niet te hopen dat men onrechtstreeks het Israëlisch-Palestijns conflict in Vlaanderen importeert.

Terwijl de focus op dierenwelzijn verlegd wordt naar een focus op één welbepaalde geloofsgemeenschap, is de rundveesector zichzelf aan het voorbereiden op het verbod op onverdoofd slachten bij kalveren vanaf 2020. Het zou jammer zijn dat de sector zich moet herorganiseren voor een decreet dat minder dan een jaar in voege blijft. Qua rechtsonzekerheid kan dit tellen.

Het verleden heeft reeds uitgewezen dat een totaalverbod niet zomaar een Grondwetelijk Hof van een lidstaat passeert. Het arrest van het Sloveense Hof van 2018 vormt voorlopig de enige uitzondering. Het is echter niet zeker of dit arrest stand zal houden. Een gelijkaardig arrest van het Poolse Hof in 2012 werd namelijk na twee jaar teruggefloten.

Het is nu aan het Europees Hof van Justitie om eindelijk klaarheid te scheppen. Niet alleen voor Vlaanderen, maar voor alle lidstaten. Op die manier kunnen alle lidstaten dezelfde regels toepassen. Het zal vermijden dat onze runderen naar slachthuizen in Noord-Frankrijk uitgevoerd moeten worden vanwege andere slachtregels. Een korter transport komt bovendien ook het dierenwelzijn ten goede. Een ding is zeker. Het Vlaams Parlement, dat het decreet voor onverdoofd slachten unaniem goedkeurde, ligt mee aan de basis van de uitspraken die duidelijkheid moeten scheppen op Europees niveau.

Dit verscheen als Brief van de dag in De Morgen van 20 mei 2019.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *